สิงคโปร์ ลงทุนครูเพื่อการศึกษา ให้ประเทศ เจริญได้อย่างไร ? /โดย ลงทุนแมน
“การศึกษา จะเป็นตัวกำหนดอนาคตของคนสิงคโปร์”
นี่คือคำพูดของลี กวนยู ผู้นำสิงคโปร์ ที่พาประเทศมาจนเจริญได้ในรุ่นเดียว

ซึ่งคำพูดนี้ไม่ได้เป็นแค่ความเชื่อของเขาเท่านั้น
แต่ยังเป็นเรื่องที่ทำกันอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการพัฒนา
“ครู” ที่เป็นเสาหลักของประเทศ

สิงคโปร์ ลงทุนครูเพื่อการศึกษาอย่างไร ?
ลงทุนแมนจะเล่าให้ฟัง

ในช่วงแรกเริ่ม หลังจากแยกตัวจากมาเลเซีย
สิงคโปร์ยังคงเน้นแค่การวางรากฐานการศึกษา โดย
เน้นใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักในการเรียนการสอน

แต่สิงคโปร์รู้ดีว่า หัวใจสำคัญของการศึกษาก็คือ ครู
ที่จะคอยเป็นผู้พัฒนาทักษะและความรู้ของนักเรียน ให้สามารถแข่งขันกับประเทศอื่นได้

ในปี 1991 เพื่อให้การฝึกอบรมครูเป็นระบบและชัดเจนมากขึ้น สิงคโปร์จึงก่อตั้งสถาบันการศึกษาแห่งชาติหรือ NIE ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนันยาง

สถาบันนี้ ทำหน้าที่ผลิตครูให้พร้อมสำหรับการเข้าสู่ระบบโรงเรียน โดยจะคัดกรองคนที่มีผลการเรียนดีสุด 30% ของรุ่นเท่านั้น ถึงมีสิทธิ์ยื่นสมัครเข้าเรียน ก่อนที่จะต้องผ่านการคัดกรองอีกรอบ

ซึ่งในแต่ละปี มีคนที่ได้รับสิทธิ์เข้าเรียนในสถาบันนี้
ราว ๆ 20% ของจำนวนผู้สมัครทั้งหมด เรียกได้ว่า เป็นการคัดเลือกครูที่เข้มข้นมาก ๆ

แม้การคัดเลือกจะเข้มข้นแค่ไหน แต่ถ้าได้สิทธิ์เข้าเรียนในสถาบันนี้ สิงคโปร์ก็จะเตรียมระบบค่าตอบแทนแบบจูงใจไว้สำหรับคนเรียนครูอยู่แล้ว

เช่น ในช่วงทดลองการสอน ก็จะได้รับเงินเดือนเต็มจำนวน หรือในช่วงเริ่มต้นของการทำงาน รัฐบาลกำหนดเงินเดือนเริ่มต้นที่ 3,800 ดอลลาร์สิงคโปร์ หรือราว 92,000 บาท

ซึ่งเงินเดือนนี้ เป็นสิ่งที่รัฐบาลสิงคโปร์ตั้งไว้ใกล้เคียงกับอาชีพอื่น ๆ เพื่อดึงดูดให้คนเก่งมาเรียนครูมากขึ้น

แต่นอกจากการดึงดูดด้วยเงินเดือนสูง และการคัดเลือกเข้าสถาบัน NIE ที่เข้มข้นมาก ๆ แล้ว ครูสิงคโปร์ยังมีโอกาสได้รับเงินเพิ่มเติมจากช่องทางอื่น ๆ

อย่างเช่น เงินโบนัสตามผลงานของตัวเอง โดยอาจสูงถึงราว 30% ของเงินเดือนตัวเอง

พูดง่าย ๆ คือ ถ้าเราเป็นครูสิงคโปร์แล้วเงินเดือนเริ่มต้น
3,800 ดอลลาร์สิงคโปร์ หรือราว 92,000 บาท แปลว่า เรามีโอกาสได้โบนัสอีกประมาณ 27,600 บาท

ซึ่งการประเมินโบนัสตามผลงานของสิงคโปร์ จะให้ครูและหัวหน้าในโรงเรียนกำหนดเป้าหมายร่วมกันว่าจะทำอะไรบ้าง ซึ่งถ้าถึงเป้าหมายก็จะได้รับโบนัสนั่นเอง

วิธีนี้ช่วยให้ระบบการประเมินผลงานครูวัดผลได้และโปร่งใส แถมยังจูงใจให้ครูต้องพยายามทำให้ได้
ตามเป้าหมายที่ตัวเองวางไว้ในแต่ละปี

โดยในแต่ละปี เพื่อให้ครูเก่งขึ้นเรื่อย ๆ สิงคโปร์กำหนดให้ครูต้องอบรมปีละ 100 ชั่วโมง ทั้งที่สถาบัน NIE หรือสถาบัน Academy of Singapore Teachers เพื่ออัปเดตทักษะและความรู้ของตัวเองอย่างต่อเนื่อง

และเพื่อให้ครูแต่ละคนโฟกัสกับสายอาชีพนี้ไปยาว ๆ
รัฐบาลก็จะสมทบเงินให้ครูแต่ละคนต่อปี โดยส่วนหนึ่งของเงินสมทบก็จะถูกจ่ายมาให้ครูทุก ๆ 3-5 ปี

ซึ่งเงินสมทบที่ได้รับจากรัฐบาลนี้ ก็อาจมีการปรับอัตราสมทบเพิ่มขึ้น รวมไปถึงอาจมีดอกเบี้ยผลตอบแทนเพิ่มเติมให้กับเงินสมทบครูแต่ละคนอีกด้วย

ถ้าครูยังทำอาชีพนี้อยู่ไปเรื่อย ๆ จนถึง 30 ปี เงินสมทบทั้งหมดนี้ก็จะกลายเป็นของครูไปเลย

อย่างไรก็ตาม ก็ไม่ใช่ว่าครูทุกคนจำเป็นต้องสอนอย่างเดียวเสมอไป เพราะรัฐบาลสิงคโปร์ ก็ได้วางการเติบโตของครูตามที่ตัวเองต้องการได้

ถ้าใครอยากเติบโตในสายงานสอน ก็สามารถไต่เต้าตามสายงานนี้ไปเรื่อย ๆ หรือถ้าใครอยากเติบโตในสายบริหารงานโรงเรียน ก็สามารถย้ายสายงานไปได้เช่นกัน

หรือถ้าใครไม่ชอบทั้งสายงานสอนหรือสายบริหารโรงเรียน ก็สามารถย้ายสายงานมาที่กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อพัฒนาหลักสูตรการศึกษาของประเทศได้

ถึงตรงนี้ หลายคนก็คงเห็นแล้วว่า สิงคโปร์วางระบบ
แรงจูงใจและการเติบโตของครูได้ดีมาก แต่ปัญหาคือ ทั้งหมดนี้ก็คงใช้เงินไม่น้อยเลยทีเดียว

เพราะการสร้างระบบเงินสมทบครู โบนัสตามผลงาน
ไปจนถึงการให้เงินเดือนครูสูง ๆ ก็จะกลายเป็นต้นทุนการเงินที่เพิ่มขึ้นในทุก ๆ ปี

คำถามคือ แล้วสิงคโปร์เอาเงินมาจากไหน ?

จริง ๆ แล้ว สิงคโปร์ไม่ได้พึ่งพาเงินทุนจากภาษีประชาชนแค่อย่างเดียว แต่ยังมาจากเงินที่รัฐบาล
ดึงออกมาจากการลงทุนของประเทศ

ไม่ว่าจะเป็นกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติอย่าง GIC หรือ Temasek โดยรัฐบาลดึงเงินออกราว 50% ของผลตอบแทนสุทธิจากการลงทุนในแต่ละปี เพื่อนำไปใช้ในโครงการต่าง ๆ รวมถึงด้านการศึกษา

นอกจากนี้ เงินบางส่วนยังมาจากกองทุน National Productivity Fund ของสิงคโปร์ ซึ่งเป็นกองทุนสำคัญเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศนี้ ก็มาจากการที่คนในประเทศมีคุณภาพมากขึ้น และจุดเริ่มต้นของคุณภาพคน ก็มาจากในห้องเรียนนั่นเอง

สรุปแล้ว ถ้าจะบอกว่าสิงคโปร์ลงทุนกับครูอย่างไร คำตอบสั้น ๆ ก็คงพูดได้ว่า มีทั้งเงินพร้อมและการพัฒนาที่เป็นระบบ

โดยเริ่มจากจุดเล็ก ๆ แค่การพัฒนาครูให้มีคุณภาพ
นักเรียนก็จะมีคุณภาพตามมา

และนักเรียนพวกนี้ ก็จะกลายเป็นแรงงานสำคัญให้กับประเทศของตัวเองในอนาคตต่อไป

ซึ่งดอกผลของการลงทุนเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้เห็นภาพในวันสองวัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป พลังทบต้นของการลงทุนนี้ ก็สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงได้อย่างมหาศาล

เหมือนกับสิงคโปร์ ที่เริ่มต้นลงทุนกับคนตั้งแต่วันแรก จนวันนี้ก็ทำให้ตัวเองกลายเป็นประเทศระดับโลก แม้ตัวเองจะเป็นชาติเล็ก ๆ บนแผนที่โลกก็ตาม..

References
-SINGAPORE’S TEACHER CAREER LADDER By NCEE
-Singapore: A Teaching Model for the 21st Century by The National Center on Education and the Economy
-https://dollarsandsense.sg/salary-guide-much-can-earn-moe-teacher/
-https://www.essentialeducation.com.sg/blog/the-evolution-of-singapores-education-system-from-1965-to-the-present
-https://asiasociety.org/global-cities-education-network/how-singapore-developed-high-quality-teacher-workforce
-https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9901831/
-https://ncee.org/singapores-educator-career-ladder-a-first-person-account/